TSUNAMİ ETKİSİ

Uzun süredir düşündüğüm bir şeydi aslında yazmak. Bir süredir günlük yazıyorum, nedense günlük yazmaya başlamakta zor bir süreç oldu. Sanırım yazmaktan korkuyorum, insanların neler yaşadığımı, düşündüğümü bilmelerinden korkuyorum. Yazıma nereden başlayacağımı düşünüyordum ve 27 yıllık hayatımda beni en çok etkileyen olayla başlamak istedim, çünkü her şeyi başlatan bir Tsunami sireni oldu. Bu durumu neden Tsunami ile ifade ettiğimi merak ediyorsunuz, aslında bunu ben de merak ediyorum. Bilinç altı diyelim o zaman ve bir başlangıç verelim.
2018 Temmuzun son haftası sıcak bir akşamdı. Amerika’da olan bir arkadaşımla konuşuyordum (kendisi harbi harbi komedidir). Arkadaşım yemek yemesi gerektiğini söyleyip görüşmeyi sonlandırdı. Bende onu bekleyene kadar internetten video izleyeyim dedim. Daha sonra masamın üzerindeki naneli şekeri ağzıma attım, bir oyana bir buyana erimesini bekliyorum. Şekeri ağzında parçalayanlardan olmadım hiç! Her neyse ! Biraz sonra dilim uyuşmaya başladı. Bunu pek fazla önemsemedim, yine videolar izlemeye devam ettim. Bu sadece okyanus tabanındaki küçük bir depremdi, henüz artçılara geçmemiştik bile. Dil uyuşması ardından bunu sol kol uyuşması yüzde uyuşma takip etti, işte bunlar artçılardı, bu raddeden sonra artık panik olmanın vakti gelmişti ve en son olarak siren sesi duydu bedenim, bu kalbimin hızlı bir şekilde çarpıp nefesimin kesilecek gibi olmasıydı. “Tüm bunlar neden olabilir ki?” dedim sizlerin de ilk aklına gelen şey benimde aklıma geldi “kalp krizi” . Yok artık daha ne dediğinizi duyar gibiyim. Tabikide bir kalp krizi değildi. Ama o an ben öyle sandım ve ailemi kaldırdım sanırım saat gece 2 sularıydı.
İlk önce evimin yakınlarındaki kliniğe gittik. Sağ olsun oradaki nöbetçi doktor beni daha da telaşlandırarak kalp krizi olabilir hemen başka bir hastaneye dedi (beni muayene etmeden benim söylediklerime dayanarak). Biz bir devlet hastanesine gittik. Çünkü özele paramız yetmezdi, yani bir doktor kızının kalp krizi geçirebileceğini söylüyor ve sen devlet hastanesine sürüyorsun, hayat böyle işte. EKG çektiler. Kalp ritimlerimde bir bozukluk saptadılar ve saatlerce sırada bekledim (: Sabah 09.00 olana kadar hastanedeydim, daha sonrada sabah gelen bir kardiyoloğa göründüm doktor hiç bir şeyim olmadığını söyledi. Sabaha kadar iki saatte bir kan aldılar, dil altı hap verdiler, serum yedim, beynimi her yerimi çektiler. Siz ise saatler sonra hiç bir şeyiniz olmadığını öğreniyorsunuz. “Ne yani ben uydurdum mu bunları ne demek hiç bir şeyin yok” diyorsunuz içinizden ve Acil doktoru bunun sadece bir panik atak olduğunu söylüyor. “Sadece bir panik atak”. Bu hayatınızda “SADECE BİR PANİK ATAK” etkisi bırakmıyor. Tıpkı bir Tsunami gibi tüm her şeyi yıkıp geçiyordu. Siz tüm gücünüzle buna karşı çıkıyorsunuz ama aslında tek yapmanız gerekenin akıntıya karşı yüzmemek olduğunu bilmenizdir.

TSUNAMİ ETKİSİ” için 3 yorum

Kendininkini ekle

  1. Çok güzel bir yazı olmuş. İnsanların psikolojik sorunlu kişilere deli lan bu diyerek dalga geçmelerini biraz da olsa azaltmış olursunuz belki.

    Beğen

  2. Yazı inanılmaz etkileyici okurken resmen yaşadıklarınızın her saniyesini hissettim. Kaleminiz çok güçlü tebrik ederim.

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: